Please use this identifier to cite or link to this item: https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40529
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorΧριστοπούλου, Αθανασίαel
dc.contributor.authorChristopoulou, Athanasiaen
dc.contributor.authorΚυριακοπούλου, Μαρίαel
dc.contributor.authorKyriakopoulou, Mariaen
dc.date.accessioned2026-10-21T09:53:57Z-
dc.date.available2026-10-21T09:53:57Z-
dc.identifier.urihttps://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40529-
dc.identifier.urihttp://dx.doi.org/10.26268/heal.uoi.20167-
dc.rightsAttribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States*
dc.rights.urihttp://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/*
dc.subjectΛιχαδονήσιαel
dc.subjectΥποθαλάσσια διαδρομήel
dc.subjectΑρχιτεκτονική τομήel
dc.subjectΓεωλογικός χρόνοςel
dc.subjectΑισθητηριακή εμπειρίαel
dc.subjectΜεταβολισμόςel
dc.subjectΦαινομενολογίαel
dc.subjectΥλικότηταel
dc.subjectΔημιουργία νησιώνel
dc.subjectΒασάλτηςel
dc.subjectStrataen
dc.subjectLand Arten
dc.subjectCortenen
dc.titleStrata: Μια αισθητηριακή διαδρομή από το τοπίο της επιφάνειας στον γεωλογικό χρόνο του βυθούel
dc.titleStrata: A Sensorial Trajectory from the Surface Landscape to the Deep Time of the Seabeden
heal.typebachelorThesisel
heal.type.enBachelor thesisen
heal.type.elΠροπτυχιακή/Διπλωματική εργασίαel
heal.classificationΑρχιτεκτονική Τοπίου και Γεωλογική Μνήμηel
heal.classificationLandscape Architecture & Geological Memoryen
heal.dateAvailable2026-10-21T09:54:57Z-
heal.languageelel
heal.accessfreeel
heal.recordProviderΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολήel
heal.publicationDate2026-10-01-
heal.abstractSTRATA Τα Λιχαδονήσια αποτελούν σύμπλεγμα νησίδων στο πέρασμα ανάμεσα στη βορειοδυτική Εύβοια και τη Στερεά Ελλάδα. Το έργο STRATA αποτελεί μια αρχιτεκτονική τομή μέσα στη θαλάσσια ζώνη των Λιχαδονησίων, ενός τόπου που έχει σμιλευτεί από γεωλογικές ρήξεις, βυθίσεις και διαρκείς φυσικές μεταβολές. Η συνθετική πρόταση αναπτύσσεται σε έναν ευθύγραμμο άξονα συνολικού μήκους 195 μέτρων, ο οποίος βυθίζεται και αναδύεται, συνδέοντας το Μεγάλο με το Μικρό Λιχαδονήσι. Στόχος του σχεδιασμού είναι να μετατρέψει τη ρωγμή ανάμεσα στα αποσπασμένα τμήματα γης σε έναν βιωματικό χώρο εμπειρίας. Μελετώντας τα χαρακτηριστικά της περιοχής, το κλίμα και τη γεωλογία, τα οποία ενσωματώνονται ως ενεργά στοιχεία της πρότασης. Η σύνθεση στηρίζεται σε τρία επίπεδα: ως γεωλογικό γεγονός, ως τεκτονική λογική και ως χρονικότητα. Η γεωλογία, το κλίμα και η υλικότητα λειτουργούν ως ενεργές παράμετροι του σχεδιασμού. Με επιρροές από τη Land Art και την έννοια της εντροπίας, η κατασκευή δεν σχεδιάστηκε για να μείνει στατική, αλλά για να μετασχηματίζεται διαρκώς μέσα στον χρόνο. Η ουσιαστική χωρική αντίθεση της πρότασης εντοπίζεται ανάμεσα στην επιφάνεια και στο βάθος, οργανώνοντας τον χώρο σε δύο παράλληλες αλλά αλληλοσυνδεόμενες συνθήκες. Η πρώτη συνθήκη αφορά την υποθαλάσσια διαδρομή, η οποία λειτουργεί ως μια κάθοδος στον γεωλογικό πυρήνα, χαρακτηριζόμενη από πίεση, εσωστρέφεια και σιωπή. Η είσοδος ξεκινά με μια σκάλα που περιορίζει σταδιακά τον ορίζοντα, οδηγώντας στον χώρο υποδοχής, όπου η χρήση του υλικού Corten παραπέμπει στη ρευστότητα της λάβας. Η πορεία παρέχει εναλλακτικές επιλογές: ο επισκέπτης μπορεί να κινηθεί μέσω ραμπών στον θάλαμο των τεκτονικών πλακών –όπου πραγματοποιείται προβολή της γεωλογικής ιστορίας– ή να επιλέξει την πλευρική ράμπα παράκαμψης. Η υποθαλάσσια διαδρομή συνεχίζεται στον εκθεσιακό χώρο και σε ένα υπόσκαφο τμήμα, όπου το φυσικό ακανόνιστο πέτρωμα συναντά την τεχνητή γεωμετρία, για να κορυφωθεί στο υποθαλάσσιο ενυδρείο. Εκεί, τα γυάλινα όρια αντιστρέφουν τον ρόλο του παρατηρητή, εγκλωβίζοντάς τον οπτικά υπό το βλέμμα του φυσικού οικοσυστήματος. Σε αυτό το επίπεδο οργανώνεται και ο χώρος κατοίκησης-δημιουργίας, εμπνευσμένος από το ιαπωνικό μεταβολιστικό κίνημα, με ανεξάρτητα blocks σκυροδέματος και μεταλλικά στοιχεία με πανιά, τα οποία κινούνται από τον άνεμο παράγοντας ένα μεταβαλλόμενο ηχητικό περιβάλλον. Η δεύτερη συνθήκη αφορά την υπέργεια στάθμη, η οποία είναι ανοιχτή, φωτεινή και λειτουργεί ως ένας δημόσιος χώρος ελεύθερης κίνησης και κοινωνικής συνύπαρξης. Περιλαμβάνει ένα ανοιχτό δίκτυο με μικρό αμφιθέατρο, πισίνα θαλασσινού νερού, καθώς και ένα γυάλινο δάπεδο-παρατηρητήριο, επιτρέποντας στους επισκέπτες να οικειοποιηθούν την κατασκευή σαν μια τεχνητή ακτή. Η επιλογή των υλικών (Corten, χαλκός, ξύλο, σκυρόδεμα, γυαλί) ακολουθεί μια φαινομενολογική προσέγγιση, στοχεύοντας στην ενεργοποίηση των αισθήσεων, επηρεάζοντας άμεσα το σώμα, την αφή και τη θερμοκρασία. Εφόσον το κάθε υλικό φθείρεται και οξειδώνεται με διαφορετικό ρυθμό, το δομημένο περιβάλλον και το νερό λειτουργούν ως ενιαίο πεδίο εμπειρίας, παράγοντας μια μνημειακότητα που δεν είναι στατική, αλλά γεννιέται από τη διασταύρωση του ανθρώπινου και του γεωλογικού χρόνου. Συνολικά, το STRATA δεν έρχεται να σταματήσει τη μεταβολή του τοπίου, αλλά να την ακούσει και να της προσθέσει μια ανθρώπινη στρώση, μετατρέποντας τον τόπο σε κάτι που βιώνεται σωματικά και διαβάζεται χρονικά.el
heal.advisorNameΠάνος, Απόστολοςel
heal.committeeMemberNameΠάνος, Απόστολοςel
heal.committeeMemberNameΦιλοξενίδου, Κορνηλίαel
heal.committeeMemberNameΒλάχος, Ιωάννηςel
heal.academicPublisherΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικώνel
heal.academicPublisherIDuoiel
heal.fullTextAvailabilitytrue-
Appears in Collections:Ερευνητικές εργασίες φοιτητών - ΑΡΧ



This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons