Please use this identifier to cite or link to this item:
https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40266Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Ανυφαντής, Νικόλαος | el |
| dc.date.accessioned | 2026-07-17T08:02:12Z | - |
| dc.date.available | 2026-07-17T08:02:12Z | - |
| dc.identifier.uri | https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40266 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/ | * |
| dc.subject | ERA5-Land | el |
| dc.subject | Υετός | el |
| dc.subject | Τάσεις | el |
| dc.subject | Ελλάδα | el |
| dc.subject | Ακραίος Υετός | el |
| dc.title | Μελέτη των χωρικών προτύπων, των κλιματικών τάσεων και των ακραίων τιμών του υετού στον Ελλαδικό χώρο κατά την περίοδο 1950-2024 με τη χρήση δεδομένων επανανάλυσης ERA5-Land | el |
| dc.type | masterThesis | en |
| heal.type | masterThesis | el |
| heal.type.en | Master thesis | en |
| heal.type.el | Μεταπτυχιακή εργασία | el |
| heal.classification | Κλιματολογία | el |
| heal.dateAvailable | 2026-07-17T08:03:12Z | - |
| heal.language | el | el |
| heal.access | free | el |
| heal.recordProvider | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών | el |
| heal.publicationDate | 2026-07 | - |
| heal.abstract | Η περιοχή της Μεσογείου έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ευαίσθητη στην τρέχουσα κλιματική αλλαγή. Πέρα από τη συνεχιζόμενη αύξηση της θερμοκρασίας, η οποία αναμένεται να συνεχιστεί με ρυθμούς υψηλότερους από τον παγκόσμιο μέσο όρο, έχει επίσης εντοπιστεί μια πτωτική τάση στον υετό, συνοδευόμενη από μετατόπιση προς ξηρότερες συνθήκες και με προβλέψεις για συχνότερες ξηρασίες. Εκτός από τις αλλαγές στις μέσες κλιματικές συνθήκες, η Μεσόγειος βιώνει ολοένα και συχνότερα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως καύσωνες, έντονα επεισόδια υετού και ξηρασίες, των οποίων η συχνότητα και η ένταση αναμένεται να αυξηθούν σημαντικά. Ωστόσο, οι μεταβολές του υετού και των ακραίων φαινομένων, δεν είναι τόσο σαφείς και παρουσιάζουν μεγάλη χωρική ετερογένεια. Η πολύπλοκη τοπογραφία, η ισχυρή τοπική αλληλεπίδραση ξηράς–θάλασσας και η μεγάλη μεταξύ ετών μεταβλητότητα του μεσογειακού κλίματος αποτελούν τους κύριους παράγοντες που διαμορφώνουν τα ποικίλα χωρικά και χρονικά πρότυπα του υετού. Καθώς ο υετός διακατέχει σημαντικό ρόλο στη διαθεσιμότητα των υδάτινων πόρων, οι χωρικές και χρονικές μεταβολές του παρουσιάζουν σημαντικό περιβαλλοντικό και κοινωνικό ενδιαφέρον, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της κλιματικής αλλαγής. Η παρούσα μελέτη στοχεύει να εντοπίσει τις μεταβολές στα χωρικά και χρονικά πρότυπα του υετού στην Ελλάδα κατά τις τελευταίες δεκαετίες, να εντοπίσει ακραία φαινόμενα και να ερευνήσει τις στατιστικές τους ιδιότητες. Για τον σκοπό αυτό, χρησιμοποιήθηκαν δεδομένα επανανάλυσης από το ERA5-Land του ECMWF, τα οποία αποτελούνται από ωριαίες τιμές αθροιστικού υετού, σε ανάλυση (0.1° × 0.1°) πάνω από την Ελλάδα, για την περίοδο 1950–2024. Εξετάσθηκαν και συγκρίθηκαν μεταξύ τους τα χωρικά πρότυπα και η χρονική μεταβλητότητα του υετού για όλη τη χρονική περίοδο σε διάφορες χρονικές κλίμακες. Επιπλέον, υπολογίστηκαν τα ημερήσια κατώφλια ακραίου υετού και πραγματοποιήθηκε ανάλυση των ακραίων τιμών του με χρήση μη παραμετρικών στατιστικών μεθόδων. Τα αποτελέσματα ανέδειξαν έντονη χωρική διαφοροποίηση του υετού με υψηλότερες τιμές στη δυτική Ελλάδα και χαμηλότερες στην ανατολική. Η χρονική εξέλιξη του υετού παρουσιάζει μη γραμμική συμπεριφορά, με εμφανή μείωση να παρατηρείται κατά τη δεκαετία του 1980 και στις αρχές της δεκαετίας του 1990, με μεταγενέστερη τάση ανάκαμψης κατά τις πρόσφατες δεκαετίες. Παράλληλα, παρατηρείται ενίσχυση του ακραίου υετού σε συγκεκριμένες περιοχές, τόσο ως προς τη συχνότητα όσο και ως προς την ένταση. Τα αποτελέσματα της μελέτης αποκαλύπτουν τις μεταβολές του υετού τόσο σε τοπική όσο και σε ευρύτερη χωρική κλίμακα, στα πλαίσια της κλιματικής αλλαγής, γεγονός ζωτικής σημασίας για την καλύτερη κατανόηση των μελλοντικών προβλέψεων και τη βελτίωση των δράσεων προσαρμογής και των στρατηγικών μετριασμού. | el |
| heal.abstract | The Mediterranean basin has been proven particularly sensitive to ongoing climate change. Beyond the amplified warming, that is expected to continue exceeding global rates, a decline trend in precipitation accompanied by a shift to drier conditions, has been also identified with projected trends towards increased droughts. Besides the changes in mean climate conditions, Mediterranean experiences more often extreme weather events, including heatwaves, heavy precipitation and droughts, the frequency and intensity of which are expected to significantly increase. However, precipitation changes and associated hydrological extremes, both wet and dry, are not so robust and certain and show great spatial heterogeneity. The complex topography, the strong local land–sea interactions and the large inter-annual variability of the Mediterranean climate are the main drivers of various spatial and temporal precipitation patterns. As precipitation is a key component of water resources and availability, its spatial and temporal changes are of considerable environmental and societal interest, particularly under climate change. The present study aims to reveal changes in spatial and temporal patterns of precipitation in Greece during the last decades, to identify extreme events and depict their statistical properties. To that end, hourly accumulated precipitation gridded (0.1o x 0.1o) data, over Greece, for the period 1950 to 2024 are retrieved from the ECMWF ERA5-Land reanalysis dataset and then, statistically processed. The spatial patterns and temporal variability of precipitation are examined and compared for the entire study period, as well as for selected sub-periods. In addition, daily thresholds of extreme precipitation are calculated and extreme precipitation is analyzed using non-parametric statistical methods. The results reveal a pronounced spatial differentiation of precipitation, with higher values observed in western Greece and lower values in the eastern part of the country. The temporal evolution of precipitation exhibits a non-linear behavior, with a marked decrease during the 1980s and early 1990s, followed by a recovery trend in recent decades. Furthermore, an increase of extreme precipitation is observed in specific regions, both in terms of frequency and magnitude. The findings highlight the local and regional response of precipitation to climate change, providing valuable insights for improving future projections and supporting adaptation and mitigation strategies. | en |
| heal.advisorName | Φωτιάδη, Αγγελική | el |
| heal.committeeMemberName | Φωτιάδη, Αγγελική | el |
| heal.committeeMemberName | Λώλης, Χρήστος | el |
| heal.committeeMemberName | Γιάνναρος, Χρήστος | el |
| heal.academicPublisher | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Θετικών Επιστημών. Τμήμα Φυσικής | el |
| heal.academicPublisherID | uoi | el |
| heal.numberOfPages | 120 | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| Appears in Collections: | Διατριβές Μεταπτυχιακής Έρευνας (Masters) - ΦΥΣ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| ΜΕΤΑΠΤΥΧΙΑΚΗ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ_ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΑΝΥΦΑΝΤΗΣ.pdf | 8.89 MB | Adobe PDF | View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License
