Please use this identifier to cite or link to this item:
https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40249Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Κωτσίνας, Άρης | el |
| dc.contributor.author | Νούσιας, Ελευθέριος | el |
| dc.date.accessioned | 2026-07-13T06:18:22Z | - |
| dc.date.available | 2026-07-13T06:18:22Z | - |
| dc.identifier.uri | https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40249 | - |
| dc.identifier.uri | http://dx.doi.org/10.26268/heal.uoi.19888 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/ | * |
| dc.subject | Αποκατάσταση | el |
| dc.subject | Επανάχρηση | el |
| dc.title | H σημασία της επανάχρησης κτιρίων μεγάλης κλίμακας στο σύγχρονο αστικό τοπίο | el |
| dc.title | The significance of the adaptive reuse of large-scale buildings in the contemporary urban landscape | en |
| heal.type | bachelorThesis | el |
| heal.type.en | Bachelor thesis | en |
| heal.type.el | Προπτυχιακή/Διπλωματική εργασία | el |
| heal.classification | Αποκατάσταση και επανάχρηση βιομηχανικών κτιρίων | el |
| heal.dateAvailable | 2026-07-13T06:19:22Z | - |
| heal.language | el | el |
| heal.access | free | el |
| heal.recordProvider | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή | el |
| heal.publicationDate | 2026 | - |
| heal.abstract | Η παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζει την επανάχρηση βιομηχανικών κτιρίων μεγάλης κλίμακας στη μεταβιομηχανική πόλη, εστιάζοντας στη σχέση μεταξύ διατήρησης της μνήμης και ένταξης νέων χρήσεων στον σύγχρονο αστικό χώρο. Βασικό ερευνητικό ερώτημα αποτελεί το πώς οι αρχιτεκτονικές στρατηγικές επανάχρησης διαχειρίζονται την ένταση ανάμεσα στη διατήρηση της βιομηχανικής κληρονομιάς και στον μετασχηματισμό της, ώστε να ανταποκριθούν στις ανάγκες της σύγχρονης πόλης. Το θεωρητικό πλαίσιο βασίζεται στις έννοιες του μνημείου, της συλλογικής μνήμης και του αστικού παλίμψηστου, μέσα από τη συμβολή θεωρητικών, όπως οι Pierre Nora, Alois Riegl, Aldo Rossi, Françoise Choay, Rosemary Wakeman και Kevin Lynch. Η ανάλυση εντάσσεται στο ευρύτερο ιστορικό πλαίσιο της βιομηχανικής ανάπτυξης, της αποβιομηχάνισης και της μετάβασης από την παραγωγική στη μεταβιομηχανική πόλη, τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Ελλάδα. Για την αξιολόγηση των παραδειγμάτων διαμορφώνεται ένα συγκριτικό πλαίσιο βασισμένο σε τρία κριτήρια: τη διατήρηση της βιομηχανικής αυθεντικότητας και τον βαθμό αρχιτεκτονικού μετασχηματισμού, τη σχέση της νέας χρήσης με την ιστορική ταυτότητα του χώρου και τον κίνδυνο εμπορευματοποίησης ή αισθητικοποίησης της βιομηχανικής μνήμης. Μέσα από αυτά τα κριτήρια αναλύονται τέσσερα ελληνικά παραδείγματα. Το Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα στον Βόλο, το Τεχνολογικό Πολιτιστικό Πάρκο Λαυρίου, το Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης και το Hydrama Grand Hotel στη Δράμα, καθώς και τέσσερα ευρωπαϊκά παραδείγματα. Το Gasometer Oberhausen, η Tate Modern στο Λονδίνο, το Zollverein Coal Mine Industrial Complex, στο Τσόλφερεϊν και η Elbphilharmonie στο Αμβούργο. Η συγκριτική ανάλυση καταδεικνύει ότι δεν υπάρχει ένα ενιαίο πρότυπο επιτυχημένης επανάχρησης. Ορισμένες περιπτώσεις δίνουν έμφαση στη διατήρηση της αυθεντικότητας και της λειτουργικής μνήμης, όπως το Πλινθοκεραμοποιείο Τσαλαπάτα και το Zollverein, ενώ άλλες επιδιώκουν μια πιο δυναμική αρχιτεκτονική επανερμηνεία, όπως η Tate Modern και η Elbphilharmonie. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους οι νέες χρήσεις μπορούν να διατηρούν ή να αποδυναμώνουν τη σύνδεση με το βιομηχανικό παρελθόν, καθώς και οι κίνδυνοι που προκύπτουν από την εμπορευματοποίηση της πολιτιστικής κληρονομιάς. Συμπερασματικά, η επανάχρηση βιομηχανικών κτιρίων μεγάλης κλίμακας αναδεικνύεται ως μια σύνθετη αρχιτεκτονική και πολιτισμική διαδικασία που υπερβαίνει τη διατήρηση του υλικού κελύφους. Αποτελεί πράξη ερμηνείας και επανανοηματοδότησης του παρελθόντος, συμβάλλοντας στη διαμόρφωση της ταυτότητας της μεταβιομηχανικής πόλης. | el |
| heal.abstract | This research thesis examines the adapve reuse of large-scale industrial buildings in the post-industrial city, focusing on the relaonship between the preservaon of memory and the integraon of new funcons within the contemporary urban environment. The main research queson invesgates how architectural reuse strategies manage the tension between the conservaon of industrial heritage and its transformaon in order to respond to the needs of the contemporary city. The theorecal framework is based on the concepts of the monument, collecve memory, and the urban palimpsest, drawing upon the contribuons of theorists such as Pierre Nora, Alois Riegl, Aldo Rossi, Françoise Choay, Rosemary Wakeman, and Kevin Lynch. The analysis is situated within the broader historical context of industrial development, deindustrializaon, and the transion from the producve industrial city to the post-industrial urban condion, both in Europe and in Greece. To evaluate the selected case studies, a comparave framework is developed based on three criteria: the preservaon of industrial authencity and the degree of architectural transformaon, the relaonship between the new use and the historical identy of the site, and the risk of commodificaon or aesthecizaon of industrial memory. Through these criteria, four Greek case studies are examined: the Tsalapatas Brickworks Museum in Volos, the Lavrion Technological and Cultural Park, the Naonal Museum of Contemporary Art Athens and the Hydrama Grand Hotel. In addion, four European examples are analyzed: Gasometer Oberhausen, Tate Modern, the Zollverein Coal Mine Industrial Complex, and the Elbphilharmonie. The comparave analysis demonstrates that there is no single model of successful adapve reuse. Some cases emphasize the preservaon of authencity and funconal memory, such as the Tsalapatas Brickworks Museum and Zollverein, while others pursue a more dynamic architectural reinterpretaon, such as Tate Modern and the Elbphilharmonie. At the same me, the study highlights the different ways in which new uses can either maintain or weaken the connecon with the industrial past, as well as the risks arising from the commodificaon of cultural heritage. In conclusion, the adapve reuse of large-scale industrial buildings emerges as a complex architectural and cultural process that extends beyond the preservaon of the physical structure. It constutes an act of interpretaon and re-significaon of the past, contribung to the formaon of identy within the post-industrial city. | en |
| heal.advisorName | Βλάχος, Ιωάννης | el |
| heal.committeeMemberName | Βλάχος, Ιωάννης | el |
| heal.academicPublisher | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών | el |
| heal.academicPublisherID | uoi | el |
| heal.numberOfPages | 62 | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| Appears in Collections: | Ερευνητικές εργασίες φοιτητών - ΑΡΧ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| Κωτσίνας, Άρης, Ελευθέριος, Νούσιας. H σημασία της επανάχρησης κτιρίων μεγάλης κλίμακας στο σύγχρονο αστικό τοπίο (2026).pdf | 11.17 MB | Adobe PDF | View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License
