Please use this identifier to cite or link to this item: https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40026
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorΑποστολάκη, Αλεξάνδραel
dc.date.accessioned2026-05-11T08:49:13Z-
dc.identifier.urihttps://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40026-
dc.rightsDefault License-
dc.subjectΚοινότητες πρακτικήςel
dc.subjectΠολιτική οικονομία-
dc.titleΠολιτική οικονομία του χορού και κοινότητες πρακτικής: Η περίπτωση του σεμιναρίου ελληνικού παραδοσιακού χορού στη λίμνη Πλαστήραel
dc.typedoctoralThesisen
heal.typedoctoralThesisel
heal.type.enDoctoral thesisen
heal.type.elΔιδακτορική διατριβήel
heal.classificationΕλληνικός παραδοσιακός χορόςel
heal.classificationΧορόςel
heal.dateAvailable2029-05-10T21:00:00Z-
heal.languageelel
heal.accessembargoel
heal.recordProviderΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Αγωγήςel
heal.recordProviderΠαιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσηςel
heal.publicationDate2026-01-
heal.abstractΗ παρούσα μελέτη διερευνά τον ρόλο του σεμιναρίου ελληνικού παραδοσιακού χορού στη Λίμνη Πλαστήρα ως κοινότητα πρακτικής, με έμφαση στη λειτουργία του ως φορέα διατήρησης, αναπαραγωγής και μετασχηματισμού της πολιτιστικής κληρονομιάς. Παράλληλα, εξετάζει τις κοινωνικές, πολιτισμικές και οικονομικές όψεις που σχετίζονται με τον παραδοσιακό χορό σε σύγχρονο αστικό και τουριστικό πλαίσιο. Η έρευνα στοχεύει να κατανοήσει πώς οι συμμετέχοντες μαθαίνουν, αλληλεπιδρούν και συγκροτούν συλλογικές ταυτότητες μέσα από τη δομή και τη λειτουργία του σεμιναρίου, καθώς και να αναδείξει τις επιδράσεις της πολιτικής οικονομίας και του πολιτιστικού τουρισμού στη διαχείριση και την παρουσίαση της παράδοσης. Η παρούσα διατριβή προέκυψε από τη συστηματική μελέτη του σεμιναρίου εκμάθησης ελληνικών παραδοσιακών χορών, το οποίο διοργανώνεται από το 2010 και σε ετήσια βάση στην Καρδίτσα (Λίμνη Πλαστήρα). Η διατριβή εμβαθύνει στην έννοια της παράδοσης, των ταυτοτήτων και των κοινοτήτων πρακτικής εκκινώντας από το θεωρητικό πλαίσιο των Lave & Wenger (1991) σχετικά με τη βιωματική μάθηση και τη διαμόρφωση ταυτοτήτων εντός των κοινοτήτων πρακτικής. Επίσης, το ανωτέρω εθνογραφικό παράδειγμα τίθεται ως βασική μελέτη περίπτωσης (case study) της εργασίας μου, στην οποία εξετάζεται η διαδικασία συγκρότησης της ιδιότυπης κοινότητας πρακτικής μέσα από τα μαθήματα, τις παρουσιάσεις και τα γλέντια του σεμιναρίου. Αναδεικνύεται, δηλαδή, ο τρόπος με τον οποίο οι συμμετέχοντες στο σεμινάριο αναπτύσσουν συλλογική κατανόηση και ενδυνάμωση της πολιτισμικής τους ταυτότητας μέσω της συμμετοχής τους σε δομημένες χορευτικές πρακτικές. Με αυτόν τον τρόπο, η παράδοση αντιμετωπίζεται ως ένας διαρκώς μεταβαλλόμενος πολιτισμικός μηχανισμός που μετασχηματίζεται μέσα από την κοινωνική δράση και όχι ως ένα αμετάβλητο κληροδότημα, ενώ παράλληλα, ο παραδοσιακός χορός λειτουργεί ως μέσο έκφρασης των κοινωνικών σχέσεων, της πολιτισμικής ταυτότητας και της συλλογικής μνήμης, ο οποίος αναπαράγεται μέσα σε ένα οργανωμένο πλαίσιο όπως εκείνο του σεμιναρίου. Επίσης, η πολιτισμική ταυτότητα είναι ρευστή και διαμορφώνεται μέσω κοινωνικών αλληλεπιδράσεων, με τον χορό να αποτελεί βασικό μέσο συγκρότησής της. Επιπλέον, η μελέτη αναδεικνύει τις κοινωνικές και πολιτισμικές συνέπειες της αστικοποίησης στην Ελλάδα και εξετάζει πώς οι παραδοσιακές εκφράσεις, και ειδικότερα ο παραδοσιακός χορός, προσαρμόζονται στις νέες αστικές συνθήκες. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον ρόλο των σεμιναρίων χορού ως οργανωμένων πεδίων, εντός των οποίων η παράδοση διαχειρίζεται, αναβιώνεται και μετασχηματίζεται, μέσα από τη συλλογική μάθηση, την αλληλεπίδραση και τη διαπραγμάτευση ταυτοτήτων. Τα σεμινάρια λειτουργούν ως κέντρα πολιτισμικής ανανέωσης και κοινωνικής ενσωμάτωσης, ανταποκρινόμενα στις προκλήσεις της σύγχρονης εποχής, τα οποία συνδέουν πολιτισμικές, κοινωνικές και οικονομικές διαδικασίες, όπως ο πολιτιστικός τουρισμός και οι πολιτιστικές πολιτικές. Παράλληλα, η διατριβή διερευνά την πολιτική οικονομία των χορευτικών πρακτικών, φέρνοντας στο προσκήνιο ζητήματα εμπορευματοποίησης, πολιτιστικού τουρισμού και τοπικής ανάπτυξης, αναλύοντας τους τρόπους με τους οποίους ο παραδοσιακός χορός μετατρέπεται σε καταναλωτικό προϊόν και κοινωνικό πόρο. Η εργασία συμβάλλει στην κατανόηση του ελληνικού παραδοσιακού χορού, καθώς ο χορός δεν αποτελεί μόνο ένα στοιχείο πολιτισμικής έκφρασης, αλλά λειτουργεί και ως πεδίο κοινωνικής διεργασίας, παιδαγωγικής πρακτικής και πολιτικής διαπραγμάτευσης, καθώς παρέχει μια σφαιρική και κριτική ματιά σε ένα δυναμικό και πολύπλευρο πολιτισμικό φαινόμενο.el
heal.advisorNameΠαπακώστας, Χρήστοςel
heal.committeeMemberNameΦιλίππου, Φίλιπποςel
heal.committeeMemberNameΜάργαρη, Ζωήel
heal.committeeMemberNameΖάραγκας, Χαρίλαοςel
heal.committeeMemberNameΝικολάου, Σουζάνα‑Μαρίαel
heal.committeeMemberNameΚακάμπουρα, Ρέαel
heal.committeeMemberNameΘεοδοσίου, Ασπασίαel
heal.academicPublisherΠαιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσηςel
heal.academicPublisherIDuoiel
heal.numberOfPages556 σ.el
heal.fullTextAvailabilitytrue-
Appears in Collections:Διδακτορικές Διατριβές - ΠΤΔΕ

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Δ.Δ. Αποστολάκη Αλεξάνδρα (2026).pdf7.76 MBAdobe PDFView/Open    Request a copy


Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.