Please use this identifier to cite or link to this item: https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/5965
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorΤσελφές, Βασίληςel
dc.contributor.authorΠαρούση, Αντιγόνηel
dc.date.accessioned2015-11-05T13:15:51Z-
dc.date.available2015-11-05T13:15:51Z-
dc.identifier.urihttps://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/5965-
dc.identifier.urihttp://dx.doi.org/10.26268/heal.uoi.9057-
dc.rightsDefault License-
dc.subjectΕκπαιδευτικές δομέςel
dc.subjectΔιδασκαλία μάθηση φυσικών επιστημώνel
dc.subjectΦυσικές επιστήμεςel
dc.subjectΥποχρεωτική Εκπαίδευσηel
dc.titleΗ εικονικότητα της εκπαιδευτικής πράξης και η περίπτωση της διδασκαλίας και μάθησης των Φυσικών Επιστημών στην Υποχρεωτική Εκπαίδευσηel
dc.titleThe virtuality of educational praxis and the process of teaching- learning Science in Compulsory Educationen
heal.typejournalArticle-
heal.type.enJournal articleen
heal.type.elΆρθρο περιοδικούel
heal.generalDescriptionΚείμενο στα ελληνικά με περίληψη στα ελληνικά και αγγλικάel
heal.classificationΦυσικές επιστήμες--Μελέτη και διδασκαλίαel
heal.classificationΕκπαίδευση, Υποχρεωτική--Ελλάδαel
heal.dateAvailable2015-11-05T13:16:51Z-
heal.languageel-
heal.accessfree-
heal.recordProviderΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Βιβλιοθήκη και Κέντρο Πληροφόρησηςel
heal.publicationDate2010-
heal.bibliographicCitationΒιβλιογραφία: σ. 175-177el
heal.bibliographicCitationΠεριλαμβάνει βιβλιογραφικές παραπομπέςel
heal.abstractΟι εκπαιδευτικές δομές της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης αποτελούν κοινωνικές/πολιτισμικές υποδομές με μακρόχρονη και παγκόσμια παρουσία. Οι κοινωνίες που τις αναπτύσσουν και οι κρατικοί σχηματισμοί/θεσμοί που τις στηρίζουν «ζητούν» απ’ αυτές να συμβάλλουν στην αναπαραγωγή σημαντικών χαρακτηριστικών των ευρύτερων κοινωνικών δομών. Σήμερα μάλιστα, περισσότερο από ποτέ, περιμένουν από τις εκπαιδευτικές δομές να αναπαράγουν γνώσεις και πρακτικές χρήσιμες για τη λειτουργία του κοινωνικού συνόλου, τόσο σε επίπεδο κοινωνικής συνοχής όσο και σε επίπεδο οικονομίας. Όμως οι εκπαιδευτικές δομές, όπως και κάθε δομή που αντέχει στο χρόνο, τείνουν να αναπαράγουν εσωτερικά και τον εαυτό τους. Επιπλέον, η όποια αναπαραγωγή επιχειρούν δεν μπορεί να πραγματοποιηθεί στο ακέραιο, γιατί οι εκπαιδευτικές δομές συνυπάρχουν και τέμνονται με πολλές άλλες δομές, τα σχήματα και οι πρακτικές που τείνουν να αναπαράγουν μπορούν να μετασχηματίζονται και τα μέσα στα οποία έχουν πρόσβαση μπορούν να σημαίνουν διαφορετικά πράγματα και να συσσωρεύονται απρόβλεπτα. Έτσι, σήμερα, που οι κοινωνίες ζητούν από τις δομές της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης να παράγουν, μεταξύ άλλων, επιστημονικά και τεχνολογικά εγγράμματους πολίτες -πολίτες που να μπορούν να διαχειριστούν σχήματα, πρακτικές και μέσα στα οποία έχουν κατά κανόνα πρόσβαση μόνο οι δρώντες εντός των επιστημονικών και τεχνολογικών δομών- τις οδηγούν σε κρίση. Οι δομές της σημερινής Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης έχουν εξασφαλίσει τη σταθερότητά τους διαχειριζόμενες στο εσωτερικό τους εικονικά μέσα (συνδεδεμένα με τα αποκαλούμενα «γνωστικά αντικείμενα» των Αναλυτικών Προγραμμάτων), αναπαράγοντας σχήματα και πρακτικές συνδεδεμένες με τη διαχείρισή τους· σχήματα και πρακτικές που στο πρόσφατο παρελθόν εξυπηρετούσαν την αναπαραγωγή διακρίσεων και ανισοτήτων, τις οποίες το σημερινό παγκοσμιοποιημένο κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον μάλλον τείνει να τις αναπαράγει στο πλαίσιο άλλων δομών. Επιπλέον, οι δομές της Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης δεν έχουν (και δεν είχαν ποτέ) ουσιαστική πρόσβαση στα πραγματικά επιστημονικά και τεχνολογικά μέσα και ως εκ τούτου δεν μπορούν, μάλλον με κανένα τρόπο, να αναπαράγουν σχήματα και πρακτικές της δικής τους αποτελεσματικής διαχείρισης. Η αλλαγή τους είναι αναπόφευκτη, είτε οι θεσμοί συμβάλουν σ’ αυτή είτε όχι. Προς ποια όμως κατεύθυνση;el
heal.abstractCompulsory Education structures are social/cultural substructures with long life all over the world. Societies and institutions ask them to support the reproduction of im¬portant social structures’ features. Today, more than ever, educational structures are expected to reproduce knowledge and practices that sustain communities’ stability and reinforce their communicational, economical, and so on, functions. Nevertheless, educational structures, as every structure with long life, tent to reproduce their self. Besides, any reproduction is never automatic; educational structures intersect and co¬exist with many other structures; their schemas and practices are transposable, and the resources available to their actors are polysemic and accumulate unpredictably. Today, societies ask the Compulsory Education structures to produce, among others, scientific and technological literate citizens; citizens capable to deal with schemas, practices and resources accessible only to the actors of scientific and technological structures. This situation drives educational structures to instability. Compulsory E¬ducation structures are stable as their actors manipulate virtual resources (connected to the subjects of the curricula) and reproduce schemas and practices appropriate for this; schemas and practices that in the recent past were useful for the reproduction of inequalities and discriminations, which in our days the global economic environ¬ment tent to reproduce in the context of other structures. Moreover, real scientific and technological recourses are not (and never were) available to the actors of Compulsory Education structures. Thus, they probably cannot reproduce, in any sense, appro¬priate schemas and practices. A change in the structures o Compulsory Education is unavoidable and the interesting question is about the direction of this change.en
heal.numberOfPagesσσ. [151]-178el
heal.publisherΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Αγωγής. Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσηςel
heal.journalNameΕπιστημονική Επετηρίδα του Παιδαγωγικού Τμήματος Δημοτικής Εκπαίδευσης του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, Τόμ. 22 (2010)el
heal.journalTypepeer-reviewed-
heal.fullTextAvailabilitytrue-
Appears in Collections:Τόμος 22 (2010)



This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons