Please use this identifier to cite or link to this item:
https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40531Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Χαρτσιά, Παρασκευή | el |
| dc.contributor.author | Λυκίσσα, Άννα Μαρία | el |
| dc.date.accessioned | 2026-10-21T10:24:10Z | - |
| dc.date.available | 2026-10-21T10:24:10Z | - |
| dc.identifier.uri | https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40531 | - |
| dc.identifier.uri | http://dx.doi.org/10.26268/heal.uoi.20169 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/ | * |
| dc.subject | Αστικός | el |
| dc.subject | Βιομηχανία | el |
| dc.subject | Εργαλείο μετασχηματισμού | el |
| dc.subject | Ερείπιο | el |
| dc.title | Το βιομηχανικό Ερείπιο ως εργαλείο αστικού μετασχηματισμού Θεωρία - Παραδείγματα - Προτάσεις | el |
| heal.type | bachelorThesis | el |
| heal.type.en | Bachelor thesis | en |
| heal.type.el | Προπτυχιακή/Διπλωματική εργασία | el |
| heal.secondaryTitle | η πόλη θυμάται για να εξελιχθεί | el |
| heal.classification | Βιομηχανικό ερείπιο | el |
| heal.classification | Θεωρία αστικού μετασχηματισμού | el |
| heal.classification | Εργαλείο μετασχηματισμού | el |
| heal.dateAvailable | 2026-10-21T10:25:10Z | - |
| heal.language | el | el |
| heal.access | free | el |
| heal.recordProvider | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή | el |
| heal.publicationDate | 2026-09-23 | - |
| heal.abstract | Η παρούσα ερευνητική εργασία εξετάζει τον ρόλο των βιομηχανικών ερειπίων στη σύγχρονη πόλη και διερευνά τον τρόπο με τον οποίο η επανάχρησή τους μπορεί να λειτουργήσει ως μηχανισμός αστικής συνέχειας. Στόχος της είναι να αναδειχθεί η σχέση ανάμεσα στη βιομηχανική κληρονομιά, τη συλλογική μνήμη, τον αστικό μετασχηματισμό και τη βιώσιμη ανάπτυξη, εξετάζοντας πώς εγκαταλελειμμένα βιομηχανικά κελύφη μπορούν να αποκτήσουν νέες λειτουργίες χωρίς να αποκόπτονται από την ιστορική και κοινωνική ταυτότητα του τόπου. Η μεθοδολογία βασίζεται σε ποιοτική βιβλιογραφική έρευνα και συγκριτική μελέτη τεσσάρων περιπτώσεων επανάχρησης της ευρωπαϊκής βιομηχανικής κληρονομιάς: της Tate Modern στο Λονδίνο, του Coal Drops Yard στην περιοχή του King’s Cross, του Matadero Madrid στη Μαδρίτη και του Landschaftspark Duisburg-Nord στη Γερμανία. Μέσα από τη θεωρητική προσέγγιση των Henri Lefebvre, David Harvey, Maurice Halbwachs και Walter Benjamin, η εργασία εξετάζει το ερείπιο ως φορέα μνήμης και ως ενεργό στοιχείο παραγωγής του αστικού χώρου. Η συγκριτική ανάλυση δείχνει ότι η επανάχρηση δεν αποτελεί απλώς αλλαγή χρήσης ή διατήρηση ενός υφιστάμενου κελύφους, αλλά σύνθετη διαδικασία πολιτισμικού, κοινωνικού και οικολογικού μετασχηματισμού. Παράλληλα, αναδεικνύονται οι δυνατότητες και οι περιορισμοί της επανάχρησης, καθώς η αστική αναγέννηση μπορεί να συνυπάρχει με κοινωνικές πιέσεις και νέες ανισότητες. Συμπερασματικά, το βιομηχανικό ερείπιο μπορεί να αποτελέσει φορέα αστικής συνέχειας, όταν η διατήρηση της μνήμης, οι σύγχρονες ανάγκες και οι περιβαλλοντικές συνθήκες αντιμετωπίζονται ως αλληλένδετες παράμετροι του σχεδιασμού. | el |
| heal.abstract | This research paper examines the role of industrial ruins in the contemporary city and investigates how their adaptive reuse can function as a mechanism of urban continuity. Its aim is to highlight the relationship between industrial heritage, collective memory, urban transformation and sustainable development, exploring how abandoned industrial structures can acquire new functions without becoming disconnected from the historical and social identity of their location. The methodology is based on qualitative literature research and a comparative analysis of four cases of adaptive reuse of European industrial heritage: Tate Modern in London, Coal Drops Yard in King’s Cross, Matadero Madrid and Landschaftspark Duisburg-Nord in Germany. Through the theoretical approaches of Henri Lefebvre, David Harvey, Maurice Halbwachs and Walter Benjamin, the research examines the ruin as a carrier of memory and as an active element in the production of urban space. The comparative analysis demonstrates that adaptive reuse is not merely a change of function or the preservation of an existing structure, but a complex process of cultural, social and ecological transformation. At the same time, it highlights both the potential and the limitations of adaptive reuse, as urban regeneration may coexist with social pressures and new forms of inequality. In conclusion, the industrial ruin can function as a carrier of urban continuity when the preservation of memory, contemporary needs and environmental conditions are addressed as interconnected parameters of design. | en |
| heal.advisorName | Ζαβολέας, Ιωάννης | el |
| heal.committeeMemberName | Γαλανός, Κάρολος | el |
| heal.committeeMemberName | Νικολοβγένης, Ανδρεάς | el |
| heal.committeeMemberName | Ζαβολέας, Ιωάννης | el |
| heal.academicPublisher | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών | el |
| heal.academicPublisherID | uoi | el |
| heal.numberOfPages | 82 | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| Appears in Collections: | Ερευνητικές εργασίες φοιτητών - ΑΡΧ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| ΒΙΒΛΙΟ ΕΡΕΥΝΗΤΙΚΗΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ_ ΧΑΡΤΣΙΑ_ΛΥΚΙΣΣΑ.pdf | 15.13 MB | Adobe PDF | View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License
