Please use this identifier to cite or link to this item:
https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40232Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Δρυμωνίτη, Ελευθερία Μαρία | el |
| dc.contributor.author | Drimoniti, Eleftheria Maria | en |
| dc.date.accessioned | 2026-07-07T10:28:03Z | - |
| dc.date.available | 2026-07-07T10:28:03Z | - |
| dc.identifier.uri | https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40232 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/ | * |
| dc.subject | Δημόσιος χώρος | el |
| dc.subject | Βιωματική εμπειρία | el |
| dc.subject | Άυλη πόλη | el |
| dc.subject | Επαναπροσδιορισμός του χώρου | el |
| dc.subject | Public space | en |
| dc.subject | Experiential/Lived experience | en |
| dc.subject | Intangible city | en |
| dc.subject | Spatial reconfiguration | en |
| dc.title | Από τα Δεδομένα στην Εμπειρία : Επαναπροσδιορίζοντας την αντίληψη της πόλης | el |
| dc.title | From Data to Experience: Redefining the Perception of the City | en |
| heal.type | masterThesis | el |
| heal.type.en | Master thesis | en |
| heal.type.el | Μεταπτυχιακή εργασία | el |
| heal.secondaryTitle | το παράδειγμα των Ιωαννίνων | el |
| heal.secondaryTitle | the case of Ioannina | en |
| heal.classification | Αστικός σχεδιασμός | el |
| heal.classification | Urban design | en |
| heal.dateAvailable | 2026-07-07T10:29:04Z | - |
| heal.language | el | el |
| heal.access | free | el |
| heal.recordProvider | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή | el |
| heal.publicationDate | 2026-06 | - |
| heal.abstract | Τι σημαίνει «ξέρω ένα μέρος με τα μάτια κλειστά»; Η παρούσα διπλωματική εργασία εκκινεί από αυτή ακριβώς την ερώτηση, διερευνώντας τη σταδιακή αποξένωση του κατοίκου από τον δημόσιο χώρο της σύγχρονης πόλης. Το οικείο, αυτό που βιώνεται καθημερινά σχεδόν αυτόματα, παράγει μια αίσθηση ασφάλειας και σταθερότητας, από την οποία προκύπτει όμως μια συνθήκη ακινησίας: η πόλη βιώνεται ως κάτι γνωστό, προβλέψιμο, σχεδόν ουδέτερο, ενώ ο δημόσιος χώρος μετατρέπεται από κέντρο κοινωνικών συναναστροφών σε απλό λειτουργικό πέρασμα. Στηριζόμενη σε ένα ευρύτερο θεωρητικό πλαίσιο γύρω από την παραγωγή, την αντίληψη και τη βίωση του χώρου, η εργασία αναδεικνύει την πόλη ως φορέα μιας δεύτερης, άυλης διάστασης —ενός συνόλου πληροφοριών, αλληλεπιδράσεων και συλλογικών βιωμάτων μη ορατών, αλλά διαρκώς παρόντων— η οποία παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανενεργή στην καθημερινότητα του χρήστη της. Πεδίο εφαρμογής της έρευνας αποτελούν τα Ιωάννινα, πόλη με πλούσια φυσικά, ιστορικά και κοινωνικά στρώματα, η οποία επιλέγεται ακριβώς λόγω αυτής της πολυπλοκότητας και του πλούτου δεδομένων που τη συγκροτούν. Παρά τον πλούτο αυτό, η ενεργοποίησή του στην καθημερινότητα παραμένει περιορισμένη: η πόλη διαθέτει σημαντικούς δημόσιους χώρους —ιστορικού, κοινωνικού και φυσικού χαρακτήρα— οι οποίοι λειτουργούν αποσπασματικά, Λέξεις Κλειδιά: Δημόσιος χώρος, Βιωματική εμπειρία, Άυλη πόλη, Επαναπροσδιορισμός του χώρου χωρίς να συνθέτουν μια συνεχή, ενιαία εμπειρία για τον χρήστη τους. Η κλίμακα και η κοινωνική σύνθεση της πόλης, με τη συνύπαρξη διαφορετικών κοινωνικών ομάδων, ευνοούν την εδραίωση σταθερών, επαναλαμβανόμενων διαδρομών, οι οποίες ενισχύουν περαιτέρω την οικειότητα και τη συνθήκη ακινησίας του κατοίκου απέναντι στον τόπο του. Η υπέρβαση αυτής της συνθήκης προκύπτει, στην παρούσα πρόταση, μέσα από τη συνειδητή ενεργοποίηση της άυλης διάστασης του αστικού περιβάλλοντος, η οποία καθιστά εφικτό τον επαναπροσδιορισμό του ήδη γνώριμου και βιωμένου χώρου. Η εργασία διατυπώνει μια σειρά χωρικών παρεμβάσεων σε επιλεγμένα σημεία της πόλης, καθένα από τα οποία αναδεικνύει διαφορετική διάσταση της αστικής εμπειρίας —σωματική, κοινωνική, ιστορική, φυσική— και λειτουργεί ως αυτόνομος σταθμός συλλογικής ανάγνωσης και βιώματος. Ο κάτοικος-χρήστης ξεφεύγει έτσι από τη θέση του παθητικού δέκτη και καλείται ο ίδιος να ερμηνεύσει και να επαναπροσδιορίσει τον χώρο μέσα από μια διαδικασία που εισάγει στην καθημερινότητα τον χαρακτήρα της αμφισβήτησης του ήδη γνώριμου, βοηθώντας τον να επανεξετάσει και να χαρτογραφήσει με τον δικό του τρόπο τον τόπο στον οποίο κατοικεί. Στόχος της διπλωματικής είναι η διατύπωση μιας εναλλακτικής, βιωματικής ανάγνωσης της πόλης, η οποία ενοποιεί τους δημόσιους χώρους της σε μια ενιαία, καθημερινή διαδρομή ανακάλυψης, μετατρέποντας τον βιωμένο χώρο σε αφορμή συνεχούς, ενεργητικού επαναπροσδιορισμού. | el |
| heal.abstract | What’s the meaning of knowing a place like the back of your hand? This diploma thesis begins precisely from this question, investigating the gradual alienation of the inhabitant from the public space of the contemporary city. The familiar — that which is experienced almost automatically in everyday life — produces a sense of safety and stability, yet this very stability gives rise to a condition of stasis: the city comes to be experienced as something known, predictable, almost neutral, while public space is transformed from a center of social interaction into a mere functional passage. Drawing on a broader theoretical framework concerning the production, perception, and lived experience of space, the thesis approaches the city as the bearer of a second, intangible dimension — a body of information, interactions, and collective experiences that remain unseen, yet constantly present — one that remains largely inactive within the everyday life of its user. The city of Ioannina serves as the field of application for this research, selected precisely for the richness and complexity of its natural, historical, and social layers. Despite this richness, its activation in everyday life remains limited: the city possesses significant public spaces — of historical, social, and natural character — which nevertheless function in a fragmented manner, failing to compose a continuous, unified experience for its users. The scale and social composition of the city, marked by the coexistence of diverse social groups, favor the establishment of fixed, repetitive routes, which further reinforce familiarity and the condition of stasis experienced by the user in relation to their surroundings. The transcendence of this condition arises, in the present proposal, through the conscious activation of the intangible dimension of the urban environment, which renders possible the reconfiguration of an already familiar and lived space. The thesis articulates a series of spatial interventions at selected points throughout the city, each of which foregrounds a different dimension of urban experience — bodily, social, historical, natural — functioning as an autonomous station of collective reading and lived experience. The inhabitant-user is thus released from the position of passive recipient and is invited to interpret and reconfigure space through a process that introduces, into everyday life, a questioning of the already familiar — helping them reconsider and map, in their own way, the place they inhabit. The aim of this thesis is to articulate an alternative, experiential reading of the city — one that unifies its public spaces into a single, everyday route of discovery, transforming lived space into an occasion for continuous, active reconfiguration. | en |
| heal.advisorName | Γαλανός, Κάρολος | el |
| heal.committeeMemberName | Γαλανός, Κάρολος | el |
| heal.committeeMemberName | Ζαβολέας, Ιωάννης | el |
| heal.committeeMemberName | Νικολοβγένης, Ανδρέας | el |
| heal.academicPublisher | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Πολυτεχνική Σχολή. Τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών | el |
| heal.academicPublisherID | uoi | el |
| heal.numberOfPages | 125 | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| Appears in Collections: | Διατριβές Μεταπτυχιακής Έρευνας (Masters) - ΑΡΧ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| Μ.Ε. Ελευθερία Μαρία Δρυμωνίτη_2026.pdf | 72.76 MB | Adobe PDF | View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License
