Please use this identifier to cite or link to this item:
https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40229Full metadata record
| DC Field | Value | Language |
|---|---|---|
| dc.contributor.author | Αθανασοπούλου, Ειρήνη | el |
| dc.contributor.author | Athanasopoulou, Eirini | en |
| dc.date.accessioned | 2026-07-07T06:49:05Z | - |
| dc.date.available | 2026-07-07T06:49:05Z | - |
| dc.identifier.uri | https://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/40229 | - |
| dc.rights | Attribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States | * |
| dc.rights.uri | http://creativecommons.org/licenses/by-nc-nd/3.0/us/ | * |
| dc.subject | Αιμορραγία | el |
| dc.subject | Kαρδιοχειρουργική | el |
| dc.subject | Mετα-ανάλυση | el |
| dc.subject | Tρανεξαμικό οξύ | el |
| dc.subject | Mετάγγιση | el |
| dc.subject | Eπιληπτική κρίση | el |
| dc.title | Η χρήση του τρανεξαμικού οξέος ως αντιινωδολυτικού παράγοντα σε καρδιοχειρουργικά περιστατικά | el |
| dc.title | The use of tranexamic acid as antifibrinolytic agent in cardiac surgery | en |
| dc.type | masterThesis | en |
| heal.type | masterThesis | el |
| heal.type.en | Master thesis | en |
| heal.type.el | Μεταπτυχιακή εργασία | el |
| heal.language | el | el |
| heal.access | campus | el |
| heal.recordProvider | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας | el |
| heal.publicationDate | 2026-06 | - |
| heal.abstract | Σκοπός: Η παρούσα μελέτη πραγματοποιήθηκε με σκοπό τη συστηματική ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και της ασφάλειας της ενδοφλέβιας και ενδοπερικαρδιακής χορήγησης τρανεξαμικού οξέος (TXA), καθώς και τη σύνθεση των διαθέσιμων δεδομένων σχετικά με το βέλτιστο δοσολογικό σχήμα που συνδυάζει μέγιστη αποτελεσματικότητα με τις λιγότερες ανεπιθύμητες εκβάσεις σε ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργικές επεμβάσεις. Μέθοδοι: Πραγματοποιήθηκε ηλεκτρονική αναζήτηση σε βάσεις δεδομένων για τον εντοπισμό δυνητικά κατάλληλων μελετών, χρησιμοποιώντας σχετικούς όρους αναζήτησης. Τα πρωτογενή καταληκτικά σημεία περιελάμβαναν: (i) τη μετεγχειρητική απώλεια αίματος (θωρακικοί σωλήνες παροχέτευσης τις πρώτες 24 ώρες) και τη σύνθετη επίπτωση ενδονοσοκομειακής θνητότητας και νοσηρότητας, (ii) τις εκβάσεις που σχετίζονται με τη μετάγγιση, συμπεριλαμβανομένου του ποσοστού μετάγγισης (ποσοστό ασθενών που υποβλήθηκαν σε μετάγγιση αίματος κατά τη διάρκεια της νοσηλείας) και του όγκου μετάγγισης (ποσότητα αίματος που μεταγγίσθηκε κατά τη διάρκεια της νοσηλείας). Αποτελέσματα: Η αναζήτηση στις βάσεις δεδομένων ανέδειξε συνολικά (i) 23 μελέτες με 27.729 ασθενείς, (ii) 7 μελέτες με 692 ασθενείς και (iii) 49 μελέτες με 10.591 ασθενείς. Η ενδοφλέβια χορήγηση TXA μείωσε σημαντικά τη μετεγχειρητική απώλεια αίματος στους ενήλικες τόσο στις 8 ώρες [130,52 mL (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 97,59–163,46), p < 0,001] όσο και στις 24 ώρες [210,37 mL (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 139,46–281,27), p < 0,001] μετεγχειρητικά, καθώς και τον συνολικό όγκο μετεγχειρητικής αιμορραγίας στα παιδιατρικά περιστατικά [1,95 mL/kg (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,98–2,92), p < 0,001]. Ωστόσο, η ενδοφλέβια χορήγηση TXA δεν επηρέασε τη σύνθετη επίπτωση μετεγχειρητικής θνητότητας και νοσηρότητας ούτε στους ενήλικες [RR 1,21 (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,71–2,08), p = 0,480] ούτε στα παιδιά [RR 1,03 (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,23–4,52), p = 0,970] κατά τη διάρκεια της νοσηλείας. Η ενδοπερικαρδιακή χορήγηση TXA συσχετίστηκε με σημαντική μείωση της απώλειας αίματος κατά το πρώτο 24ωρο σε όλες τις συμπεριληφθείσες μελέτες [343,56 mL (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 316,41–370,72), p = 0,005]. Συνολικά, το TXA μείωσε σημαντικά το ποσοστό μετάγγισης [RR 0,71 (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 0,65–0,78), p < 0,001], αλλά συσχετίστηκε με σημαντικά αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων [RR 3,21 (95% διάστημα εμπιστοσύνης: 1,04–9,90), p = 0,04]. Συμπεράσματα: Η ενδοφλέβια χορήγηση TXA μειώνει σημαντικά τον συνολικό όγκο της μετεγχειρητικής αιμορραγίας τόσο σε ενήλικες όσο και σε παιδιατρικούς ασθενείς που υποβάλλονται σε καρδιοχειρουργική επέμβαση, ενώ η ενδοπερικαρδιακή χορήγηση TXA μειώνει αποτελεσματικά τη μετεγχειρητική αιμορραγία. Το TXA είναι αποτελεσματικό στη μείωση των αναγκών μετάγγισης σε όλα τα είδη καρδιοχειρουργικών επεμβάσεων. Η χαμηλή ενδοφλέβια δόση φαίνεται να αποτελεί την προτιμότερη επιλογή, καθώς είναι εξίσου αποτελεσματική με τα σχήματα υψηλής δόσης στη μείωση των μεταγγίσεων, χωρίς να αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης επιληπτικών κρίσεων. | el |
| heal.advisorName | Παππάς, Περικλής | el |
| heal.committeeMemberName | Βεζυράκη, Πατρώνα | el |
| heal.committeeMemberName | Λάκκας, Λάμπρος | el |
| heal.committeeMemberName | Παππάς, Περικλής | el |
| heal.academicPublisher | Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Σχολή Επιστημών Υγείας. Τμήμα Ιατρικής | el |
| heal.academicPublisherID | uoi | el |
| heal.numberOfPages | 102 | el |
| heal.fullTextAvailability | true | - |
| Appears in Collections: | Διατριβές Μεταπτυχιακής Έρευνας (Masters) - ΙΑΤ | |
Files in This Item:
| File | Description | Size | Format | |
|---|---|---|---|---|
| Μ.Ε Αθανασοπούλου Ειρήνη (2026).pdf | 3.65 MB | Adobe PDF | View/Open |
This item is licensed under a Creative Commons License
