Please use this identifier to cite or link to this item:
Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorΤσιόλκα, Μαρίαel
dc.rightsAttribution-NonCommercial-NoDerivs 3.0 United States*
dc.titleΟι μεγαλογαιοκτήμονες της Βυζαντινής Θεσσαλίας (13ος-14ος αιώνας)el
dc.titleThe land ownership in Byzantine Thessaly (13th-14th century)en
heal.type.enMaster thesisen
heal.type.elΜεταπτυχιακή εργασίαel
heal.recordProviderΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίαςel
heal.bibliographicCitationΒιβλιογραφία: σ. 176-186el
heal.abstractΗ παρούσα μεταπτυχιακή διατριβή προσπάθησε να μελετήσει τους μεγαλογαιοκτήμονες της Θεσσαλίας κατά την ύστερη βυζαντινή περίοδο, δίνοντας έμφαση στην περιουσία των μοναστηριών. Τα μοναστήρια της Μακρινίτσας, της Πορταριάς, της Πόρτα-Παναγιάς και της Λυσκουσάδας αποτέλεσαν το βασικό θέμα της έρευνας. Από το 1204 έως το 1453, η Θεσσαλία αποτέλεσε πεδίο συγκρούσεων και μαχών. Οι αλλεπάλληλες αναταραχές δημιούργησαν ένα πνεύμα ανησυχίας και σε συνδυασμό με την αποδυνάμωση της κεντρικής εξουσίας στις επαρχίες, οι κοινωνικές και οι οικονομικές αλλαγές στην περιοχή της Θεσσαλίας ήταν αναπόφευκτες. Μεταξύ άλλων, η εξάπλωση της μεγάλης γαιοκτησίας ήταν η βασική αλλαγή της περιόδου. Προέκυψαν ισχυρές οικογένειες, οι οποίες διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στις μετέπειτα εξελίξεις της περιοχής• χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι οικογένειες των Μελισσηνών, των Γαβριηλόπουλων, των Στρατηγόπουλων και του ζεύγους Ιωάννη Α' Δούκα Κομνηνού Άγγελου και Υπομονής. Επιπλέον, σημαντικά μοναστήρια ιδρύθηκαν την περίοδο αυτή από τις εν λόγω οικογένειες, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μετατράπηκαν σε ισχυρά οικονομικά κέντρα. Πιο συγκεκριμένα, τα μοναστήρια της Οξείας Επισκέψεως της Πανάγνου Θεομήτορος στη Μακρινίτσα και του Ιωάννη Προδρόμου στη Νέα Πέτρα κοντά στην περιοχή της Πορταριάς (στην ανατολική Θεσσαλία) και τα μοναστήρια της Θεοτόκου της Ακαταμαχήτου των Μεγάλων Πυλών ή αλλιώς της Πόρτα-Παναγίας προς τιμήν της Παναγίας της Ελεούσας (στη βορειοδυτική Θεσσαλία) αποτέλεσαν τους σημαντικότερους μεγαλογαιοκτήμονες της υστεροβυζαντινής Θεσσαλίας. Από την αρχή της ίδρυσής τους, τα εν λόγω μοναστήρια ήταν ανεξάρτητα από τους κατά τόπου επισκόπους και η περιουσία τους όχι μόνο αυξανόταν με την πάροδο του χρόνου αλλά επικυρωνόταν με επίσημα έγγραφα, ενώ παράλληλα εξασφαλίζονταν και φοροαπαλλαγές. Τα έγγραφα αυτά ήταν χρυσόβουλλα, αργυρόβουλλα, πατριαρχικά σιγίλλια, υπομνήματα, συνοδικές πράξεις, πρατήρια έγγραφα ιδιωτών και εκδοτήρια γράμματα, τα οποία επικύρωναν και διασφάλιζαν την περιούσια (και τα προνόμια) των εν λόγω μονών. Εκτός αυτού, τα έγγραφα μας παρέχουν πολύτιμες πληροφορίες, για την πολιτική, οικονομική και κοινωνική ζωή της υστεροβυζαντινής Θεσσαλίας, καθώς και για το καθεστώς της γης αυτής της περιόδου.el
heal.abstractThe present postgraduate dissertation tried to study land ownership in Thessaly during the late Byzantine period, emphasizing monastic land ownership. The monasteries of Makrinitsa, Portaria, Porta Panagia and Lyskousada were the main issue of this research. From 1204 to 1453 Thessaly is a field of conflicts and battles. Τhis created a spirit of anxiety and in conjunction with the weakening of the central government in the provinces the social and economic changes in the history of Thessaly were inevitable. Among other things, the development of large-scale land ownership was the main change of the period. Strong families emerged playing an important role. The most important in the late Byzantine Thessaly were the families of Melissinos, Gavriilopoulos, Stratigopoulos and the couple Ioannis I Doukas Komninos Angelos and Ypomoni. In addition, important monasteries that were founded during this period by strong local families over time turned into strong financial centers. More specifically, the monasteries of the Οξείας Επισκέψεως της Πανάγνου Θεομήτορος in Makrinitsa and Ιωάννη Προδρόμου in Nea Petra near the area of Portaria (in eastern Thessaly) and the monasteries of Θεοτόκου της Ακαταμαχήτου των Μεγάλων Πυλών or Πόρτα-Παναγιά and Λυκουσάδας in honor of Παναγίας της Ελεούσας (in northwestern Thessaly) were the most important landowners of late Byzantine Thessaly. Αnd the four monasteries had as founders members of strong local families. From the beginning of their establishment they were independent of the local bishops and their property not only increased over time but was also validated through official documents, while at the same time they secured tax exemptions. Τhese documents were χρυσόβουλλά, αργυρόβουλλα, πατριαρχικά σιγίλλια, υπομνήματα, συνοδικές πράξεις, πρατήρια έγγραφα ιδιωτών και εκδοτήρια γράμματα, validate and ensure the respective properties of the tested monasteries. Through these documents we learn, in addition to the property of the monasteries, about the political, economic and social life of late Byzantine Thessaly, as well as about the land status of this period.en
heal.advisorNameΣταυράκος, Χρήστοςel
heal.committeeMemberNameΣταυράκος, Χρήστοςel
heal.committeeMemberNameΑντωνόπουλος, Παναγιώτηςel
heal.committeeMemberNameΑλεξάκης, Αλέξανδροςel
heal.academicPublisherΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίαςel
heal.numberOfPages201 σ.-
Appears in Collections:Διατριβές Μεταπτυχιακής Έρευνας (Masters) - ΙΣΤ

Files in This Item:
File Description SizeFormat 
Μ.Ε. ΤΣΙΟΛΚΑ ΜΑΡΙΑ Κ. 2021.pdf3.3 MBAdobe PDFView/Open

This item is licensed under a Creative Commons License Creative Commons