Praxis and eudemonia in Nicomachean Ethics (Master thesis)

Σκαλίδου, Βερόνικα


Full metadata record
DC FieldValueLanguage
dc.contributor.authorΣκαλίδου, Βερόνικαel
dc.date.accessioned2019-06-07T06:49:44Z-
dc.date.available2019-06-07T06:49:44Z-
dc.identifier.urihttp://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/29402-
dc.rightsDefault License-
dc.subjectΠράξηel
dc.subjectΕυδαιμονίαel
dc.subjectΦρόνησηel
dc.subjectΑριστοτέληςel
dc.subjectRpaxisen
dc.subjectEudemoniaen
dc.subjectFronesisen
dc.subjectAristotelesen
dc.titleΠράξη και ευδαιμονία στα "Ηθικά Νικομάχεια"el
dc.titlePraxis and eudemonia in Nicomachean Ethicsen
heal.typemasterThesis-
heal.type.enMaster thesisen
heal.type.elΜεταπτυχιακή εργασίαel
heal.classificationΑριστοτέλης, 384-322el
heal.dateAvailable2019-06-07T06:50:44Z-
heal.languageel-
heal.accessfree-
heal.recordProviderΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίαςel
heal.publicationDate2019-
heal.bibliographicCitationΒιβλιογραφία: σ. 101-110el
heal.abstractΜελετώντας τα Ηθικά Νικομάχεια, έχουμε τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουμε το ενδιαφέρον του Αριστοτέλη για την ανθρώπινη ηθική, για τα μέσα κατάκτησης της ηθικής αρετής και για τη δύσβατη πορεία του ανθρώπου προς την ευδαιμονία. Η ηθική για τον Αριστοτέλη δεν αποτελεί ξεχωριστό είδος επιστήμης, αλλά είναι μέρος της πολιτικής επιστήμης, και συγκεκριμένα αφορά στη «μελέτη του ανθρώπινου χαρακτήρα».Τα Ηθικά Νικομάχεια, ως έργο, έχουν συμβουλευτικό-παρακινητικό χαρακτήρα. Ο φιλόσοφος προτρέπει τον άνθρωπο να πράττει ηθικά, διερευνώντας και καταδεικνύοντας τον τρόπο με τον οποίο θα διαπαιδαγωγηθεί στο ηθικό πράττειν. Στόχος της παρούσας εργασίας είναι να αναδείξει την πορεία της σκέψης του Σταγειρίτη, ο οποίος μορφοποιεί τον ενάρετο άνθρωπο, και του δίδει όλα τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα που χρειάζεται να έχει, ώστε μέσα από τις πράξεις του να οδηγηθεί στην κατάκτηση μιας ευδαιμονίας σχεδόν θεϊκής. Στο πρώτο κεφάλαιο της μελέτης αυτής, αποσαφηνίζονται βασικές αριστοτελικές έννοιες, όπως για παράδειγμα, το τέλος, το έργον, η έξις , η αρετή, χρήσιμες για την περαιτέρω κατανόηση των νοημάτων στην εξέλιξη της εργασίας, ενώ ταυτόχρονα εντοπίζονται τα κοινά στοιχεία και οι διαφορές της ηθικής και της πολιτικής φιλοσοφίας του. Στο δεύτερο κεφάλαιο εξετάζεται η προαίρεση και η ηθική ευθύνη του ατόμου για την επιλογή τής εκάστοτε πράξης. Μελετώνται οι έννοιες του εκούσιου, του ακούσιου και της προαίρεσης και η πολλαπλή νοηματοδότησή τους στο πλαίσιο της ανθρώπινης πράξης. Η προσοχή μας στο τρίτο κεφάλαιο επικεντρώνεται στις ηθικές αρετές. Πιο συγκεκριμένα, εξετάζονται σημαντικές για την επιτέλεση ηθικών πράξεων αρετές και αναλύεται ο τρόπος με τον οποίο οι άνθρωποι μπορούν να τις κατακτήσουν. Ιδιαίτερη μνεία γίνεται στην ηθική αρετή της δικαιοσύνης και αναδύονται οι διαφορές της δίκαιης από την άδικη πράξη. Στο τέταρτο κεφάλαιο αναφέρονται οι διανοητικές αρετές και διερευνάται ιδιαιτέρως η αρετή της φρόνησης, που, αν και διανοητική αρετή, προϋποθέτει την ηθική. Επίσης, εντοπίζονται και αναλύονται οι βασικές διαφορές μεταξύ της εγκράτειας και της ακρασίας. Με το πέμπτο και τελευταίο κεφάλαιο, ολοκληρώνεται η πορεία σύνθεσης της παρούσας εργασίας και η απόπειρα προσέγγισης και ερμηνείας της αριστοτελικής ευδαιμονίας, ενώ παράλληλα απαντώνται ερωτήματα που έχουν τεθεί για τη σύνδεση της ανθρώπινης πράξης με την κατάκτηση της ευδαιμονίας.el
heal.abstractBy studying Nicomachean Ethics, we have the opportunity to realize Aristotle's interest in human morality, the means of conquering moral virtue and the inaccessible course of man toward eudemonia. Morality for Aristotle is not a separate kind of science. It is part of political science, and particularly the "study of human nature". Nicomachean Ethics, as a project, has a consultative and motivational character. The philosopher urges man to act morally, exploring and demonstrating how he will be educated in moral acting. The aim of the present work is to highlight the course of thought of Aristotle, who shapes the virtuous man, so that he leads to the achievement of an almost divine happiness, through his actions.In the first chapter of this study, basic Aristotelian concepts are shown, such as the “telos”, the “exis” and the “virtue”. The second chapter deals with the “proairesis” and moral responsibility of the individual, while he acts. The concepts of “ekousion”, “akousion” and “proairesis” are studied in the context of human action. In the third chapter we focus on ethical virtues. Particular reference is made to the moral virtue of justice.The fourth chapter mentions mental virtues and examines the virtue of wisdom, which, although intellectual virtue, presupposes ethics. In the fifth and final chapter, the course of synthesis of the present work and the attempt to approach and interpret the Aristotelian eudemonia is completed, while the connection of the human act with the achievement of happiness is expounded.en
heal.advisorNameΠέτσιος, Κωνσταντίνοςel
heal.committeeMemberNameΠέτσιος, Κωνσταντίνοςel
heal.committeeMemberNameΓκαστή, Ελένηel
heal.committeeMemberNameΤερέζης, Χρήστοςel
heal.academicPublisherΠανεπιστήμιο Ιωαννίνων. Φιλοσοφική Σχολή. Τμήμα Φιλοσοφίας, Παιδαγωγικής και Ψυχολογίαςel
heal.academicPublisherIDuoi-
heal.numberOfPages112 σ.-
heal.fullTextAvailabilitytrue-
Appears in Collections:Διατριβές Μεταπτυχιακής Έρευνας (Masters)




 Please use this identifier to cite or link to this item:
http://olympias.lib.uoi.gr/jspui/handle/123456789/29402
  This item is a favorite for 0 people.

Items in DSpace are protected by copyright, with all rights reserved, unless otherwise indicated.